Iyi bir metin yalnizca soyledikleriyle degil, etrafinda kurdugu sessizlikle de etkili olur. Fazlaliklarin azaltildigi, dikkatin dagitilmadigi, sozun onune baska hicbir gosterinin gecirilmedigi alanlarda metin asil sesini bulur.
Bu sebeple tasarim bizim icin susleme degil terbiye isidir. Bir kitabin kapagi, sayfa duzeni ve gorsel akisi metnin onune gecmemeli; ona yer acmali. Okuru yormayan, kelimenin etrafinda temiz bir bosluk birakan her tercih, metnin ic ritmini daha gorunur kilar.
Yayincilikta sadelik cogu zaman eksiltmek gibi anlasilir. Oysa gercek sadelik, gerekli olani netlestirmektir. Metnin yukunu hafifleten, cumlelerin nefes almasina imkan veren, okurun dikkatini merkezde tutan her tercih, sessizligi koruyan bir cerceve kurar.
KaleMim’in aradigi da tam olarak budur: bagirmayan ama derinlesen, gosterise yaslanmayan ama iz birakan bir metin iklimi. Cunku bazen bir yazinin okurda biraktigi en guclu etki, kelimelerin ardindan gelen dinginliktir.